12.11.2014


    Уншигч та бүхэндээ нэгэн хайрын өгүүллэгийг хүргэж байна. Энэхүү өгүүллэгт хайр ямар агуу зүйл вэ? Үнэхээр л хайртай бол түүнийхээ төлөө юу ч хийхээс буцхааргүй сайхан сэтгэлт залуугийн тухай өгүүлэх болно. Амлалт гэдэг хоосон зүйл биш хэн нэгэнд амалсан бол түүндээ хүрэх хэрэгтэй шүү залуусаа доорхи өгүүлгийг уншаад хэн нэгэнд амлалт өгсөн бол энэ залуу шиг зоригтой байгаарай. Хайр дурлалд өндөр нам, өргөн бүдүүн, баян ядуу гээд бүх хамааралгүй зүйл юмаа. Ингээд та бүхэн өгүүллэгээ уншаарай нэгийг бодож хоёрыг тунгаана бизээ.
 
     Гэр бүлийн уламжлалаа бодоод охиноо ядуу хүнтэй амьдарвал насан туршдаа зовно гэж үздэг учраас эцэг эх нь охиноо найз залуутай нь уулзуулж учруулахыг хориглодог байлаа. Гэр бүлийн шахалт дарамтаас болж хайртай хос цаг үргэлж л муудалцана. Охин найз залуудаа дэндүү хайртай ч түүнээс цаг үргэлж "Чи надад тэгээд хэр их хайртай юм бэ?" гэж асууна.
Харин залуу үг дуу цөөтэй учраас уурыг нь тэр дор нь л хүргэж орхино. Гэр бүлийнхээ асуудлаас болж охин түүнд байнга л уурлах боловч найз залуу нь дуугүй л байдаг байлаа.
Хоёр жилийн дараа залуу сургуулиа төгсөж, гадаадад үргэлжлүүлэн суралцахаар болов. Явахынхаа өмнө найз охинтойгоо уулзаж "Би үг хэлэхдээ тийм сайн хүн биш л дээ. Гэхдээ би ганцхан зүйлийг л мэдэж байна. Би чамд хайртай. Хэрэв зөвшөөрвөл үлдсэн амьдралаа надтай хамтдаа өнгөрүүлээч? Гэр бүлийн чинь төлөө чадах бүхнээ хийхээ амалъя. Надтай гэрлээч?" гэжээ.
 
     Охин ч зөвшөөрч, залуу хэлсэн үгэндээ хүрэх нь нэгэнт тодорхой болсон тул эцэг эх нь ч арга буюу гэрлэхийг зөвшөөрч тэд сүй тавьжээ.
Өдөр хоног өнгөрсөөр л ... Охин ажлаа хийж, залуу үргэлжүүлэн суралцсаар л ... И-мэйл болон утсаар харилцах нь хэдийгээр тэдэнд хэцүү байсан ч хайрынхаа төлөө тэмцсээр л байлаа.
Нэг өдөр охин ажил руугаа явах замдаа машинд мөргүүлж хүнд гэмтэл авчээ. Охиныг ухаан ороход аав ээж нь хажууд нь байлаа. Ээжийнхээ уйлж байхыг хараад тайвшруулахыг хичнээн хичээвч амнаас нь ямар ч авиа гарахгүй байсан нь эмчийнх нь хэлснээр тархиндаа гэмтэл авснаас хэл ярианы төв нь ажилгүй болсон буюу хэлгүй болсон байжээ.
Охин сэтгэлээр ихэд унахын хажуугаар чимээгүйхэн уйлсаар л ... Түүнийг гэртээ ирэхэд утасны дуудлагаас бусдаар бүх зүйл хэвийн байлаа. Утас дуугарах тоолонд зүрх нь хүчтэй өвдөнө. Тэрээр өөрт тохиолдсон явдлаа сүйт залуудаа хэлэхийг хүсээгүй бөгөөд түүндээ дарамт учруулахыг бодохгүй л байлаа. Ингээд хайртай залуудаа түүнийг хүлээж чадахгүй болсон тухай бичсэн захиа илгээлээ. Утсаа ч авахаа болилоо ... Найз залуугаас нь хэдэн мянган дуудлага, захиа ирсээр л ... Охины хийж чадах цорын ганц зүйл бол чимээгүйхэн л уйлах болсон байв. Тэр уйлсаар л ...
   
      Ганц охиноо энэ бүхнийг эцэслэж, аз жаргалтай болох болов уу гэсэндээ нүүхээр болжээ. Шинэ орчинд очоод охин дохионы хэл сурч, амьдралаа шинээр эхлэхийг хичээж өдөр бүр өөртөө найз залуугаа мартах хэрэгтэй гэдгээ байнга сануулна.
 
     Нэг өдөр найз нь ирж өнөө залууг эргээд ирсэн мэдээг дуулгав. Найзаасаа өөрийнхөө ийм байдалтай болсон тухай хэлэхгүй байхыг хүссэн бөгөөд залуугийн талаар өөр сураг ажиг үгүй байлаа.
 
      Нэг жилийн дараа найз нь өнөө залуугийн хуримын урилгатай дугтуйг авчирч өглөө. Охин сандарч дугтуйг нээтэл өөрийнх нь нэрийг бичсэн урилга байлаа.
Юу болоод байгааг найзаасаа асуухаар эргэтэл хайртай залуу нь түүний өмнөөс эгцлэн зогсож байна. Тэрээр дохионы хэлээр, "Би энэ дохионы хэлийг сурах гэж нэг жил боллоо. Би чамдаа амласнаа мартаагүй юм шүү гэдгийг хэлэх гэсэн юм. Чинийхээ дуу хоолой болохыг зөвшөөрнө үү? Би чамдаа хязгааргүй их хайртай!" гэж хэлээд хуримын бөгжөө зүүж өгөв.
Уншигч та бүхэндээ нэгэн хайрын өгүүллэгийг хүргэж байна. Энэхүү өгүүллэгт хайр ямар агуу зүйл вэ? Үнэхээр л хайртай бол түүнийхээ төлөө юу ч хийхээс буцхааргүй сайхан сэтгэлт залуугийн тухай өгүүлэх болно. Амлалт гэдэг хоосон зүйл биш хэн нэгэнд амалсан бол түүндээ хүрэх хэрэгтэй шүү залуусаа доорхи өгүүлгийг уншаад хэн нэгэнд амлалт өгсөн бол энэ залуу шиг зоригтой байгаарай. Хайр дурлалд өндөр нам, өргөн бүдүүн, баян ядуу гээд бүх хамааралгүй зүйл юмаа. Ингээд та бүхэн өгүүллэгээ уншаарай нэгийг бодож хоёрыг тунгаана бизээ.
 
     Гэр бүлийн уламжлалаа бодоод охиноо ядуу хүнтэй амьдарвал насан туршдаа зовно гэж үздэг учраас эцэг эх нь охиноо найз залуутай нь уулзуулж учруулахыг хориглодог байлаа. Гэр бүлийн шахалт дарамтаас болж хайртай хос цаг үргэлж л муудалцана. Охин найз залуудаа дэндүү хайртай ч түүнээс цаг үргэлж "Чи надад тэгээд хэр их хайртай юм бэ?" гэж асууна.
Харин залуу үг дуу цөөтэй учраас уурыг нь тэр дор нь л хүргэж орхино. Гэр бүлийнхээ асуудлаас болж охин түүнд байнга л уурлах боловч найз залуу нь дуугүй л байдаг байлаа.
Хоёр жилийн дараа залуу сургуулиа төгсөж, гадаадад үргэлжлүүлэн суралцахаар болов. Явахынхаа өмнө найз охинтойгоо уулзаж "Би үг хэлэхдээ тийм сайн хүн биш л дээ. Гэхдээ би ганцхан зүйлийг л мэдэж байна. Би чамд хайртай. Хэрэв зөвшөөрвөл үлдсэн амьдралаа надтай хамтдаа өнгөрүүлээч? Гэр бүлийн чинь төлөө чадах бүхнээ хийхээ амалъя. Надтай гэрлээч?" гэжээ.
 
     Охин ч зөвшөөрч, залуу хэлсэн үгэндээ хүрэх нь нэгэнт тодорхой болсон тул эцэг эх нь ч арга буюу гэрлэхийг зөвшөөрч тэд сүй тавьжээ.
Өдөр хоног өнгөрсөөр л ... Охин ажлаа хийж, залуу үргэлжүүлэн суралцсаар л ... И-мэйл болон утсаар харилцах нь хэдийгээр тэдэнд хэцүү байсан ч хайрынхаа төлөө тэмцсээр л байлаа.
Нэг өдөр охин ажил руугаа явах замдаа машинд мөргүүлж хүнд гэмтэл авчээ. Охиныг ухаан ороход аав ээж нь хажууд нь байлаа. Ээжийнхээ уйлж байхыг хараад тайвшруулахыг хичнээн хичээвч амнаас нь ямар ч авиа гарахгүй байсан нь эмчийнх нь хэлснээр тархиндаа гэмтэл авснаас хэл ярианы төв нь ажилгүй болсон буюу хэлгүй болсон байжээ.
Охин сэтгэлээр ихэд унахын хажуугаар чимээгүйхэн уйлсаар л ... Түүнийг гэртээ ирэхэд утасны дуудлагаас бусдаар бүх зүйл хэвийн байлаа. Утас дуугарах тоолонд зүрх нь хүчтэй өвдөнө. Тэрээр өөрт тохиолдсон явдлаа сүйт залуудаа хэлэхийг хүсээгүй бөгөөд түүндээ дарамт учруулахыг бодохгүй л байлаа. Ингээд хайртай залуудаа түүнийг хүлээж чадахгүй болсон тухай бичсэн захиа илгээлээ. Утсаа ч авахаа болилоо ... Найз залуугаас нь хэдэн мянган дуудлага, захиа ирсээр л ... Охины хийж чадах цорын ганц зүйл бол чимээгүйхэн л уйлах болсон байв. Тэр уйлсаар л ...
   
      Ганц охиноо энэ бүхнийг эцэслэж, аз жаргалтай болох болов уу гэсэндээ нүүхээр болжээ. Шинэ орчинд очоод охин дохионы хэл сурч, амьдралаа шинээр эхлэхийг хичээж өдөр бүр өөртөө найз залуугаа мартах хэрэгтэй гэдгээ байнга сануулна.
 
     Нэг өдөр найз нь ирж өнөө залууг эргээд ирсэн мэдээг дуулгав. Найзаасаа өөрийнхөө ийм байдалтай болсон тухай хэлэхгүй байхыг хүссэн бөгөөд залуугийн талаар өөр сураг ажиг үгүй байлаа.
 
      Нэг жилийн дараа найз нь өнөө залуугийн хуримын урилгатай дугтуйг авчирч өглөө. Охин сандарч дугтуйг нээтэл өөрийнх нь нэрийг бичсэн урилга байлаа.
Юу болоод байгааг найзаасаа асуухаар эргэтэл хайртай залуу нь түүний өмнөөс эгцлэн зогсож байна. Тэрээр дохионы хэлээр, "Би энэ дохионы хэлийг сурах гэж нэг жил боллоо. Би чамдаа амласнаа мартаагүй юм шүү гэдгийг хэлэх гэсэн юм. Чинийхээ дуу хоолой болохыг зөвшөөрнө үү? Би чамдаа хязгааргүй их хайртай!" гэж хэлээд хуримын бөгжөө зүүж өгөв.



Өглөө босох нь ямар ач холбогдолтой болохыг бүгдээрээ ойлгож мэддэг шүү дээ. Гэхдээ өглөө эрт босдог хүмүүс нь хэр олон байдгийн бол ? Ихэнх нь л ажилдаа явахаасаа өмнөхөн орноосоо босоод л шууд ажилруугаа гүйдэг болов уу. Тиймээс бүсгүйчүүдийнхээ дунд бяцхан хэлэлцүүлэг өрнүүлж дараах зөвөлгөөг бэлтгэлээ.  Ингээд эрт босох шилдэг аргын талаар бүсгүйчүүд ингэж зөвлөж байна

Y. Хишигбаяр


Яагаад ч сэрдэггүй хүмүүст зөвлөхөд өглөө ажилдаа явах цагааса 1.30 мин өмнө сэрүүлгээ тавьчих.  Тэгээд 15 мин зайтай 3 сэрүүлэг тавьчих тэгээд л яаж ч унтдаг хүн сэрдэг л юм

Г. Солонго


Эрт босох ч сайхан шүү. Амьдрал дээр хэрэгжүүлж яваа, одоогоор хамгийн шилдэг гэж үзэж байгаа аргаасаа хуваалцъя. Ажил дээрээ оройтох, амралтын өдөр ажиллана гэдэг муу ажилтны шинж гэж боддог. Ажлаа яг цагт нь бүтээлчээр хийгээд, эрт харих. Тэгээд хүнд хоол идэхгүй хөнгөн хооллоод 9 -10 гэхэд орондоо орж унтсан байх.
Өглөө 5-6 цаг гээд аяндаа сэрдэг болчихдог. Тэгээд л тухайн өдрийн, аль эсвэл тухайн 7 хоногийн ажлаа төлөвлөх, бас бус цаг зөндөө гарна. 9 цаг хүртэл мөн ч их юм амжуулна даа.
Шоудах бол оройтсоны хэрэггүй 12 цаг хүртэл суух хангалттай... Хагас сайнд ажиллавал бас зүгээр ээ. Харин бүтэн сайнд ямар ч ажил бодохгүй зүгээр л сайхан амрах хэрэгтэй. Нэг иймэрхүү л...

12.09.2014

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=560013610795304&set=a.560013367461995.1073741841.100003600090978&type=1
https://www.facebook.com/721676671253086/photos/a.722947724459314.1073741831.721676671253086/742993045788115/?type=1

10.14.2014

2012-3-7, 10:15

ээж аавын тухай шүлэг


Мөчөөн тэнцүүлж өндийж, хөлд орохын цагт
Мөөмөнд нь байсан сүү сэтгэд нь шингэдэг ижии минь ээ
Мөрөө цувуулж тамгалан  хүн болохын цагт
Сэтгэлд нь багтаагүй сүү санчиганд нь гэрэлтдэг ижий минь ээ

Өөдөө тэмүүлэн өндийж,босч зогсохын цагт
Өөрөөс нь дутуугүй баярлаж дэм өгсөн аав минь ээ
Өсөхийн заяанд тэмүүлэн хүн болохын цагт
Өргөн хорвоог мэдрүүлж ухаан суулгасан аав минь ээ
ч болох зүйлийг нэрлэж байна. Гэтэл илтгэгч 1000 төгрөгийг базаж орхив. Тэгээд базсан мөнгөө тэнийлгээд харин одоо юу авч болох вэ? Хэмээн дахин асуув. Хүмүүс
дахиад л тус мөнгөөр авч болох бүгдийг нэрлэж гарлаа. Илтгэгч энэ мөнгийг базсан
ч гэсэн 1000 төгрөг хэвээрэй юу гэж асуув. Хүмүүс хэвээрэй гэж хариулав. Илтгэгч үрчгэр мөнгөө газар гишгээд дэвслээд тэгснээ бүр нулимаж орхилоо. Гэтэл хүмүүс яах гээд байна гэсэн шиг харна. Харин илтгэгч газар унасан мөнгөний шороог гөвөөд шүлсийг нь арчин тэнийлгээд “За одоо энэ хэдэн төгрөг вэ” гэж тэднээс асуухад 1000 төгрөг гэж хариулав. Энэ мөнгийг базахад 900 төгрөг болсон уу? гэж асуухад үгүй гэж хариулав. Газар унагахад 800 төгрөг болсон уу? “Үгүй” . Дэвслэхэд 700 төгрөг болсон уу ?” Үгүй” гэж хариулан харилцан ярив. Эцэст нь Илтгэгч Мөнгийг хичнээн их дэвсэлсэн ч үнэ цэнээ алдаагүй шиг таныг хэн нэгэн доромжилсон, амьдрал таныг яаж ч нухалсан , та хичнээн их зовлон амслаа ч , хэн нэгэн таныг юу ч биш болгосон юм шиг санагдсаж байвч зовлон бэрхшээл ТАНЫ ҮНЭ ЦЭНИЙГ уландаа гишгэж чадахгүй гэв.
Энэ зургийг хархад таньд ямар сэтгэгдэл төрүүлж байна вэ
                              Ганцхан ээждээ унших шүлэг 
Намрын уулнаа бугын урамдахыг сонсоорой
Намайг ухаажихыг үзэх гэж ижий минь та урт наслаарай
Манцуйдаа ирж таныг би ганцхан удаа жаргаасан
Магадгүй тэрнээс хойш дандаа зовоосон
Ганцхан намайг гэж ижий та

Газар дээр минь хичнээн увидастай төрсөн юм бэ?
Бариувчийг минь эсгэж, хуримын өмсгөл чимэглэж
Балчраас минь өдийг хүртэл та оёдолчин явлаа
Оточ маналын хувилгаан ийм байдаг уу гэлтэй
Орон дээрээс минь алгасалгүй тонгойж
Дэрэн дээр намайг бүлээрч хонох болгонд
Дэлхийд хамгийн сайн эмч минь та байлаа
Аягаа эвдэн, эрхэлж ядсан намайг
Аргадсандаа алиалагч болж өмнө минь эргэлдсэн
“А” үсэг бичих гээд будилж цөхөж суухад минь
Алдаатай байхад нь улаан цайм онц тавьдаг багш минь
Цаг оройтсон болзооноос эргэж ирэхэд
Цагдаа, эсвэл үүдний манаач
Сар нарны ээлжгүй гал сахисан тогооч
Сангийн бойпорт арц уугиулж маань уншсан лам аа…
Шүхэр тэнгэрийн дор алдаж эндэх тоолонд минь
Шүүхийн тогтоол уншдаг яллагч нь та мөртлөө
Даамай их хайр тань аанай л хэвээрээ
Давж заалдсан өмгөөлөгч болж зовлонгоос намайг суллана аа
Жигжид бурхныг олон мутартай гэлцэнэ
Жижигхэн энэ бие чинь түүнээс ч олон гартай
Элбэг их хайр, Ээжий гэдэг нэр тань
Энэ орчлонгоос авсан хамгийн том алдар аа
Зүүний сүвэгчээр ч багтах он жилийн урсгалд
Зүгээр л дэргэд минь байж хайрла
Ижий гэж дуудах болгондоо баярладаг
Ижил хэдэн хүүхэддээ урт насалж хайрла!

Хайрын 4 мөрт шүлэг


Итгэл алдсан чамд энэ шvлгийг би тэрлэе
Илч дулаахан сэтгэлдээ хоосон хайрыг чинь би шvтье
Хvлээнэ гэж тангараглан өр зvрхээ би аргадъя
Ирнэ хэмээн тайтгараад өнчин нулимсаа би арчъя
sn bn uu

10.08.2014

far away

universidad


Sistar


rameborder="0" height="315" src="//www.youtube.com/embed/Q33SoblaZbU" width="560">
Захидал /сургамжит өгүүллэг/

Жаалхүү ээж аавынхаа өгсөн мөнгийг хугацаанаас нь өмнө зарцуулж дууссан учраас мөрөөдөл болсон бөмбөгөө авч чадсангүй.

Удахгүй зуны амралт эхлэх гэж байгаа тул хүүгийн сэтгэл зовж ямар нэгэн байдлаар мөнгө олох арга хайж байлаа. Тэдний захиалдаг нэгэн сэтгүүлийн сүүлийн дугаарт “Ажил болгон хөлстэй” гэснийг уншаад хүү баярлан дэвхцэв.

Түүний бодлоор бол ээж аавдаа хийж өгсөн ажлынхаа хөлсийг заавал авах нь зүйтэй байв.

Хүү шалавхан хийх ажлынхаа жагсаалтыг гаргав. Үүнд:

* Талханд явах 200₮
* Хог асгах 300₮
* Ээжтэйгээ цуг дэлгүүр явах 500₮ гэх мэтээр тооцоолоход сарын хөлс нь 10000₮ болж байв.

“Мэргэн арга” олсондоо баярласан жаал тэр жагсаалт бүхий цаасаа сэмээрхэн ээжийнхээ цүнхрүү хийв.

Өглөө нь жаалхүү сэрэхэд хажууд нь 10000₮ -тэй цуг бяцхан зурвас байж байв. Өчигдрийн бичсэн зурвас шиг мөртлөө ээжийнх нь гарын үсэгтэй тэрхүү цаасан дээр “Амь амьдралаа зориулан чамайг төрүүлж, өсгөн, хооллож, бүхий л амьдралын чинь турш чамайг харж хандсаны хөлс нь зөвхөн чиний хайр болон үнсүүлэх гэж өгсөн хацар чинь л юм шүү. Ажлынхаа хөлсөнд олсон энэ мөнгөө сайн сайхан зүйлд зориулаарай” гэсэн байлаа.